Schorzenia pospolite

ZESPÓŁ CIEŚNI NADGARSTKA

 

 

Jeśli występują u Ciebie jedne z poniższych objawów jest wysoce prawdopodobne, iż chorujesz na zespół cieśni nadgarstka:

⦁ Drętwienie palców ręki od kciuka do palca serdecznego, bądź powierzchni dłoniowej ręki
⦁ Ból okolic jak wyżej
⦁ Ból budzący w nocy, gdzie ulgę przynosi rozmasowanie bądź opuszczenie ręki
⦁ Trudności z chwytem przedmiotów(z powodu drętwienia, bólu bądź braku czucia) bądź wypuszczanie przedmiotów z rąk
⦁ Zanik mięśni ręki(ręka staje się jak gdyby szczuplejsza)

 

Przebieg i unerwienie nerwu po środkowego na poziomie nadgarstka i ręki

 

 

NA CZYM POLEGA CHOROBA:

 

Każda część ludzkiego ciała zaopatrzona jest czucia przez określone nerwy pochodzące z ośrodkowego układy nerwowego (mózgu). W tym przypadku palce jak wyżej oraz część dłoniowa ręki unerwiona jest czuciowa przez nerw po środkowy, który wędruje z wysokości kręgosłupa szyjnego przez bark, łokieć oraz nadgarstek do ręki. Problem pojawia się gdy nerw przechodzący pod pasmem włóknistym rozciągniętym miedzy kośćmi nadgarstka ulega uciśnięciu z jakiegoś powodu. To pasmo zwane więzadłem poprzecznym nadgarstka bądź troczkiem zginaczy w prawidłowych warunkach zabezpiecza nerw i ścięgna. Gdy dochodzi do ucisku nerwu następuje zwolnienie przepływy impulsów w jego wnętrzu oraz pogorszenie unaczynienia(dlatego z czasem dolegliwości nasilają się) co może prowadzić do postępującego uszkodzenia.

Najczęstsze przyczyny ucisku nerwu po środkowego na poziomie kanału nadgarstka:
⦁ przeciążenie związane z pracą - praca fizyczna, na taśmie produkcyjnej, praca biurowa, przy komputerze, praca precyzyjna
⦁ uraz w tym złamanie kości okolicy nadgarstka(wynaczynienie krwi i ucisk nerwu)
⦁ miejscowy stan zapalny
⦁ puchnięcie tkanek - choroba reumatyczna, okres ciąży

Rozpoznanie schorzenia stawia się na podstawie objawów klinicznych, testów diagnostycznych (test Phalena, Tinela, test grawitacyjny). Obecnie także złotym standardem diagnostycznych jest badanie EMG - sprawdza przepływ impulsów elektrycznych w nerwie oraz ocenie czy ten przepływ jest zwolniony, a jeśli tak to na jakim poziomie - może się okazać, że blokada(ucisk) występuje na poziomie łokcia bądź kręgosłupa szyjnego.

W chwili obecnej bada się także możliwość zastosowania badania USG do oceny ucisku nerwu po środkowego - obrazuje on wygląd nerwu przed, pod oraz za więzadłem poprzecznym nadgarstka.

 

RWA KULSZOWA

Całe ludzkie ciało jest unerwione dzięki specyficznym nerwom, w tym np. skóra czuciowo, mięśnie ruchowo. Nerwy te znajdują swoje źródło w mózgowiu(12 par nerwów czaszkowych) oraz rdzeniu kręgowym - po parze nerwów(czuciowych oraz ruchowych) na segment rdzenia.

Nerwy rdzeniowe wychodząc z rdzenia kręgowego(tzw korzenie) łącza się na paru poziomach tworząc sploty nerwowe, gdzie mieszają się włókna nerwowe z różnych segmentów rdzenia. Opuszczając splot tworzą już poszczególne nerwy.

Jednym z tym nerwów jest nerw kulszowy biorący włókna z segmentów L4-S3. Jest on największym nerwem naszego ciała i odpowiada za unerwienie ruchowe oraz czuciowe większości powierzchni skóry oraz mięśni kończyny dolnej. 

 

Ze względu na swój przebieg może dochodzić do ucisku włókien nerwowych na paru etapach:
1.ucisk rdzenia kręgowego
2.ucisk korzeni nerwowych
3.ucisk elementów splotu
4.ucisk na poziomie przebiegu nerwu - np. mięsień gruszkowaty, dół podkolanowy

 

W momencie ucisku nerwu kulszowego - czy to stłuczenia po urazie czy ucisku spowodowanego najczęstsza przyczyną czyli przepuklina krążka międzykręgowego pojawiają się różnorakie objawy:
1.Brak możliwości wyprostowania się bądź zmiany pozycji(potoczna nazwa rwy to postrzał)
2.Ból okolicy kręgosłupa mogący promieniować przez pośladek, kolano nawet do stopy
3.Osłabienie czucia, bądź mrowienie/pieczenie na skórze kończyny dolnej w różnych miejscach
4.W przypadku przewlekłego ucisku osłabienie siły mięśni kończyny dolnej, odruchów, zaniki mięśniowe

 

 

RWA UDOWA

Całe ludzkie ciało jest unerwione dzięki specyficznym nerwom, w tym np. skóra czuciowo, mięśnie ruchowo. Nerwy te znajdują swoje źródło w mózgowiu(12 par nerwów czaszkowych) oraz rdzeniu kręgowym - po parze nerwów(czuciowych oraz ruchowych) na segment rdzenia.

Nerwy rdzeniowe wychodząc z rdzenia kręgowego(tzw korzenie) łącza się na paru poziomach tworząc sploty nerwowe, gdzie mieszają się włókna nerwowe z różnych segmentów rdzenia. Opuszczając splot tworzą już poszczególne nerwy.

Jednym z tym nerwów jest nerw udowy biorący włókna z segmentów L2-L4. Odpowiada za unerwienie ruchowe oraz czuciowe głównie przedniej części uda

 

 

Ze względu na swój przebieg może dochodzić do ucisku włókien nerwowych na paru etapach:

1.ucisk rdzenia kręgowego
2.ucisk korzeni nerwowych
3.ucisk elementów splotu
4.ucisk na poziomie przebiegu nerwu - np. mięsień gruszkowaty, dół podkolanowy

W momencie ucisku nerwu kulszowego - czy to stłuczenia po urazie czy ucisku spowodowanego najczęstszą przyczyną czyli przepukliną krążka międzykręgowego pojawiają się różnorakie objawy:

1.Brak możliwości wyprostowania się bądź zmiany pozycji(potoczna nazwa rwy to postrzał)
2.Ból okolicy kręgosłupa mogący promieniować przez pachwinę do przedniej części uda
3.Osłabienie czucia, bądź mrowienie/pieczenie na skórze przedniej części uda
4.W przypadku przewlekłego ucisku osłabienie siły mięśnia czworogłowego uda(prostowanie kolana)

ZAPALENIE KALETEK BIODRA

Kaletkę można opisać jako niewielka przestrzeń złożona z dwóch przylegających do siebie ścian, pomiędzy którymi zachodzi ruch ślizgowy, zmniejszając kontakt elementów kostnych, bądź ścięgnistych miedzy sobą. W normalnej sytuacji ściany te są widoczne jedynie w czułych badaniach(a i jak są wtedy bardzo cienkie) i przylegają całkowicie do siebie.

 

W obrębie biodra istnieje wiele kaletek, z których najczęściej dochodzi do zapalenia:

1.kaletki przykrętarzowej/krętarza większego

2.kaletki guza kulszowego

3.kaletki mięśnia biodrowo-piszczelowego

4.kaletki mięśnia pośladkowego średniego

Problem pojawia się w momencie gdy, dochodzi do stanu zapalnego w obrębie kaletki, pogrubienia ścian i nadprodukcji płynu - przybiera wtedy postać worka z płynem.

Rodzaje zapaleń kaletek można podzielić na 3, co dosyć dobrze tłumaczy samą etiologie:
1)Zapalenie z jałowym wysiękiem - płyn który powstaje w kaletce jest przejrzysty Przyczynami takiego zapalenia może być przewlekłe drażnienie kaletki, choroba o podłożu reumatologicznym, dna moczanowa
2)Zapalenie z krwistym wysiękiem - płynem w kaletce jest krew Przyczyną zawsze jest uraz - dochodzi do uszkodzenia naczynia, bądź ściany kaletki i gromadzenia krwi wewnątrz.
3)Ropne zapalenie - płynem w kaletce jest ropa Zawsze wiąże się z infekcją czy to w przebiegu rany okolicy kaletki czy infekcji pochodzenia krwiopochodnego.

Objawy zapalenia to:
1.Powiększenie kaletki - występuje zawsze
2.Ocieplenie okolicy kaletki - zawsze przy ropnym zapaleniu, przy pozostałych także może wystąpić
3.Ból okolicy kaletki - przy jałowym wysięku może nie występować
4.Gorączka - może występować przy ropnym zapaleniu
5.Ograniczenie ruchomości okolicy stawu spowodowane bólem

Najlepiej objawy zapalenia(najczęściej dochodzi do zapalenia kaletki krętarza większego) opisują chorzy jako ból biodra(poza pachwiną) nasilający się przy zakładaniu nogi na nogę oraz przy spaniu na boku.

CHOROBA ZWYRODNIENIOWA BIODRA

Wraz z wiekiem wszystkie nasze tkanki zmieniają swoja budową poprzez potocznie określone zużywanie, przebudowę tkanek i nadbudowę. Tak jak skóra tracąc kollagen staje się bardziej wiotka(widać zmarszczki) tak i nasze stawy przechodzą proces degeneracji. U jednych przebiega on wolniej i innych szybciej dlatego zdarza się że osoba 70 letnia jest czasem w lepszej kondycji fizycznej niż 40 letnia.

 

Proces przebudowy stawów polega na:

1.zmniejszeniu grubości chrząstki odpowiadającej za poślizg w stawie

2.sklerotyzacji pod warstwa chrząstki - zagęszczenie struktury kostnej

3.nadbudowie kostnej pod postacią wyrośli kostnych czy zaostrzeni struktur stawowych

4.rozwłóknieniu więzadeł i torby stawowej co sprzyja mniejszej rozciągliwości a co za tym idzie przykurczom i łatwiejszym urazom

5.wytworzeniu wolnych ciał stawowych chrzęstno-kostnych

 

ROZPOZNANIE

W większości wypadków wystarczy badanie fizykalne oraz diagnostyka RTG

FAI/KONFLIKT PANEWKOWO-UDOWY

Staw biodrowy jest stawem kulistym tzn. głowa kości udowej ma kształt kuli, która umieszczona jest w panewce, która jest odwróceniem tej kuli idealnie do niej dopasowanej. Jak każdy staw jedna i druga część pokryta jest chrząstką, która zapewnia idealny poślizg.

Konflikt w odwiedzeniu​ 

 

Schorzenie jakim jest konflikt panewkowo-udowy wynika z sytuacji gdy to dopasowanie oraz kształt obu części stawu biodrowego nie jest idealne.

Rozróżniamy 3 rodzaje tego konfliktu:
1.Typu Pincer - gdy brzeg panewki jest nierówny, wystaje poza swój normalny obrys
2.Typu Cam - gdy głowa kości udowej nie jest całkowicie kulista, bądź gdy głowa przechodząc w szyjkę nie ma normalnej talii
3.Typ mieszany - połączenie obu

W każdym z tym przypadków dochodzi do konfliktu głowy z panewką podczas normalnego ruchu w stawie. Najczęściej ruchem tym jest zgięcie w stawie biodrowym oraz rotacja wewnętrzna. Objawem natomiast jest ból, dyskomfort oraz ograniczenie ruchu.

 

Rozpoznanie stawia się na podstawie objawów klinicznych, badania fizykalnego oraz RTG i najlepiej TK. MR pozwala wykluczyć inne przyczyny bólu - np. uszkodzenie chrząstki bądź obrąbka stawowego.

NAPIĘCIE PASMA BIODROWO-PISZCZELOWEGO

 

 

 

Mięśnie zbudowane są w dużym uproszczeniu z brzuśców(większość masy mięśniowej, która odpowiada za skurcz mięśnia) oraz ścięgien(elementów który przyczepiają się do kości). Aby brzuśce nie mieszały się między sobą, były oddzielone od siebie oraz tkanki skórnej otoczone oraz przedzielone są za pomocą powięzi. Jedną z takich struktur jest pasmo/powięź biodrowo-piszczelowa.

 

 

 

 

Zlokalizowana jest w części bocznej uda przyczepiając się do kości miednicy w okolicy biodra oraz do kości piszczelowej w okolicy kolana stanowiąc ścianę chroniącą udo z zewnątrz oraz stabilizując kończynę dolną oraz mięśnie.

Zbudowana jest z tkanki włóknistej, która uformowana jest w strukturę przypominającą płótno bądź żagiel.Już w normalnych warunkach opina biodro, kość udową oraz kolano, jednak problem pojawia się w momencie gdy to napięcie jest zbyt duże.

 

 

Dolegliwości jakie się pojawiają to
1. ból podczas chodzenia czy przy ucisku mogący wynikać z powolnego nadrywania włókien powięzi
2.ograniczenie ruchomości w stawie biodrowych i kolanowym spowodowane bólem oraz przykurczem mięśni
3.uczucie zbytniego napięcia mięśni uda

Takie dolegliwości należy różnicować przede wszystkim z zapaleniem kaletek w okolicy powięzi. Często także oba te problemy pojawiają się jednocześnie, bądź jeden prowadzi do drugiego.

NAPIĘCIE MIĘŚNIA POŚLADKOWEGO

Mięśniami bezpośrednio opasującymi biodro i pośladek są mięśni pośladkowe. Dzielą się na 2 efektory, które:

1.odpowiadają za odwodzenie w biodrze - pośladkowy mniejszy oraz średni
2.odpowiada za przeprost w biodrze - pośladkowy większy

1.Zielony-mięsień pośladkowy większy      2.Niebieski-mięsień pośladkowy średni

 

 

W momencie gdy dochodzi do przećwiczenia mięśni związanego ze zbyt dużą ilością ich pracy - zbyt intensywny sport, nierówne kończyny(zaburzony poziom miednicy)- może dochodzić do przykurczu mięśni pośladkowych. Objawia się to bólem w okolicy pośladka, który może promieniować na biodro, uczuciem twardości pośladki. Pojawiają się one początkowo podczas chodu, bądź przebywania dłuższy czas w pozycji siedzącej. Po jakimś czasie ból może towarzyszyć w każdej sytuacji i nie ustępować.

BIODRO TRZASKAJĄCE

W normalnej sytuacji ścięgna oraz więzadła są na tyle napięte żeby utrzymywać staw zwarty, jednak na tyle elastyczne i wiotkie, żeby ruch w stawie nie sprawiał bólu i odbywał się gładko.

W momencie gdy dochodzi do zbytniego napięcia ścięgna, jego przerostu, bądź na drodze jego ruchu pojawia się np. wyrośl kostna ten element może napotykać opór do którego pokonania potrzebna jest większa siła. Takim przykładem jest tzw. biodro trzaskające.

Najczęstszymi przyczynami są:
1.Zbytnie napięcie bądź przerost mięśnia prostego uda
2.Zbytnie napięcie bądź przerost mięśnia napinacza powięzi
3.Zbytnie napięcie bądź przerost mięśnia biodrowo-piszczelowego
4.Przerost pasma biodrowo-piszczelowego
5.Wyrośla kostne będące na drodze ślizgu ww. elementów

W momencie przeskoku ścięgna przez jakąś przeszkodę dochodzi do zbytniego przyparcia – skąd pojawia się opór przy ruchu i chwilowa blokada. Może temu towarzyszyć ból, który z biegiem czasu może się nasilić np. z powodu zapalenia kaletki.
Po przyłożeniu większej siły zablokowane element nagle przeskakuje, co wiąże się z z uczuciem trzasku co bywa czasami nawet słyszalne.

CHOROBA ZWYRODNIENIOWA KOLANA

Wraz z wiekiem wszystkie nasze tkanki zmieniają swoja budową poprzez potocznie określone zużywanie, przebudowę tkanek i nadbudowę.Tak jak skóra tracąc kolagen staje się bardziej wiotka(widać zmarszczki) tak i nasze stawy przechodzą proces degeneracji. U jednych przebiega on wolniej i innych szybciej dlatego zdarza się że osoba 70 letnia jest czasem w lepszej kondycji fizycznej niż 40 letnia.

Proces przebudowy stawów na:
1.zmniejszeniu grubości chrząstki odpowiadającej za poślizg w stawie
2.sklerotyzacji pod warstwa chrząstki - zagęszczenie struktury kostnej
3.nadbudowie kostnej pod postacią wyrośli kostnych czy zaostrzeni struktur stawowych
4.rozwłóknieniu więzadeł i torby stawowej co sprzyja mniejszej rozciągliwości a co za tym idzie przykurczom i łatwiejszym urazom
5.wytworzeniu wolnych ciał stawowych chrzęstno-kostnych

W związku z tym procesem stawy i okoliczne mięśnie staja się mniej ruchliwe oraz bardziej bolesne. W zależności od przebudowy stawu i tkanek otaczających tak i ból i dyskomfort pojawia się z różną częstotliwością oraz natężeniem.

USZKODZENIE CHRZĄSTKI

Czerwony - przykładowe uszkodzenie chrząstki pełnej grubości

 

 

Każdy staw w naszym organizmie zbudowany jest na podobnej zasadzie - elementy kostne pokryte są chrząstką, której zadanie polega na właściwym ruchu kości miedzy sobą. Dzieje się tak dlatego, że chrząstka jest strukturą bardzo gładką oraz śliską - tak jakby dotykały się dwie kostki lodu. W przypadku kolana ze względu na pokrycie elementów kostnych stan dzielimy na 3 przedziały - przyśrodkowy, boczny oraz przedni(staw rzepkowo-udowy)

 

Skala Outerbridge'a

 

Problem pojawia się w momencie gdy dochodzi do uszkodzenia chrząstki. Ze względu na stopień uszkodzenia stosowana jest m.in skala Outerbridge'a:

I stopień - chondromalacja(rozmiękanie) bądź mikrofibrylacje - na powierzchni chrząstki pojawiają się delikatne ,,kłaczki''/włókienka
II stopień - uszkodzenie do 1/2 głębokości chrząstki
III stopień - uszkodzenie >1/2 głębokości chrząstki
IV stopień - odsłonięta warstwa podchrzęstna kości

 

 

 

Uszkodzenie I stopnia/chondromalacja(rozmiękanie)

 

 

 

Uszkodzenie II/III stopnia

 

 

Ubytek chrząstki w zależności od wielkości uszkodzenia może przebiegać całkowicie bez objawów, może niestety manifestować się także:
1.Bólem stałym/przy ucisku/podczas nacisku w trakcie chodu w miejscu ubytku
2.Ograniczeniem bólowym ruchomości stawu
3.Wysiękiem śród stawowym
4.Chrupaniem w stawie(zwiększone tarcie i przeskakiwanie elementów stawu)

Wraz z ubytkiem chrząstki w wyniku zmiany mechaniki chodu dochodzi do powstawania zmian zwyrodnieniowych i przebudowy stawu.

ROZPOZNANIE

Stawiane na podstawie wywiadu, badania fizykalnego oraz badań dodatkowych - USG badanie dość ogólne(dobre przy rozpoznawaniu miejscowych ubytków dużego stopnia), MR - najdokładniejsze.

 

Usunięte w drodze artroskopii wolne fragmenty chrząstki

 

USZKODZENIE ŁĄKOTEK

Łąkotki są to włókniste struktury o kształcie półksiężyca bądź banana, które występują w każdym stawie kolanowym. Ich zadanie to:
1.amortyzacja chodu - są znacznie mięśnie od kości czy chrząstki
2.zapewnienie stabilności stawu - wypełniają przestrzeń pomiędzy kością piszczelową oraz strzałkową w częściach bocznych stawu
3.przekazywanie sygnału zwrotnego do mózgu i mięśni o położeniu kolana, sile nacisku

Przyczyn uszkodzenia łąkotek może być wiele jednak pewnym jest, że musi dojść do zadziałania siły naciskającej bądź ścinającej. Pytanie tylko jak duża musi to byś siła. Są osoby które całe swoje życie nie mają problemu z tymi strukturami, a problem u niektórych zaczyna się już w wieku młodzieńczym. Zdrowa łąkotka ma budowę włóknistą, gdzie zewnętrzna jej część jest twardsza, natomiast jej środek miększy. Taka budowa zapewnia jej wytrzymałość oraz sprawia, że poddaje się naciskowi. W momencie zadziałania siły naciskającej od góry może dojść do pęknięcia łąkotki( z różnym miejscu) - jednej strony, pęknięcia w środku bądź przez całą szerokość zarówno pionowo jak i poziomo. Jeśli dodatkowo zadziała siła ścinająca może dojść do oderwania fragmentu oraz przemieszczenia go w inna okolice stawu, co spowoduje jego zablokowanie

 

 

Objawy uszkodzenia łąkotek są następujące:
1.Ból o charakterze wbijania szpilki w konkretne miejsce - może być stały na początku. Nasila się przy nacisku w osi kończyny bądź rotacji kolana
2.Trudności z kucnięciem- nasilenie bólu spowodowane jest dociskiem kości do łąkotki
3.Blok kolana - gdy fragment łąkotki przemieszcza się może ograniczać wyprost(częściej) bądź zgięcie stawu

ROZPOZNANIE

Stawia się je na podstawie wywiadu(u młodszym zazwyczaj uraz, u osób starszych przy zwyrodnieniowym uszkodzeniu uraz często nie jest notowany), badania klinicznego:
1.testy łąkotkowe - McMurreya, Appleya, Steinmanna
2.bolesność szpary stawowej przy palpacji
3.blok kolana
4.wiotkość stawu - uszkodzeniu łąkotek często towarzyszy uszkodzenie ACL
5.wysięk w stawie - kolana reaguje czasami nadprodukcja płynu stawowego, przy świeżym uszkodzeniu obecna może być także krew

Pomocne w postawieniu rozpoznania są także a)USG o dobrej rozdzielczości- może także pokazać torbiel przy łąkotkową, która powstaje gdy płyn stawowy wycieka przez pękniecie poza staw. b)MR - najdokładniejsze w całej ocenie, ponieważ pokazuje także uszkodzenia wewnętrzne łąkotek oraz inne patologie stawowe c)RTG - najmniej pomocne, służy głównie do wykluczenia innych zmian

USG

TORBIEL BAKERA

Inaczej cysta podkolanowa. Mechanizm jej powstawania jest dość prosty - dochodzi do pęknięcia jakiejś części torby stawowej, bądź łąkotki co powoduje ucieczkę płynu stawowego w okolice podkolanową. Z powodu drogi łączącej torbiel ze stawem płyn może krążyć między jednym i drugim co sprawia, że okresowo może ona się zmniejszać bądź powiększać.

Najczęściej taka torbiel lokalizuje się w okolicy brzuśców ścięgien po stronie przyśrodkowej np. półbłoniastego lub bocznej np.dwugłowego.

Główne dolegliwości związane są z efektem masy i uciskiem na inne struktury co powoduje:
1.ciągły dyskomfort, który nasila się bądź uniemożliwia pełne zgięcie kolana lub rzadziej wyprost
2.ból podczas kucania
3.wyczuwalne zgrubienie pod kolanem

 

ROZPOZNANIE

Rozpoznanie stawia się na podstawie badania fizykalnego - w większości przypadków można wyczuć guz pod kolanem. W celu potwierdzenia obecności torbieli i wykluczenia innej zmiany najlepszym badaniem jest USG. Pozwala ono także pod kontrolą obrazu w czasie rzeczywistym nakłuć torbiel i ściągnąć płyn(pod warunkiem, że nie jest on gęsty do tego stopnia, ze nie przechodzi przez igłę).
Niestety w większości przypadków dochodzi do nawrotu zmiany ponieważ opróżniamy tylko worek z płynu, który w dalszym ciągu jest produkowany w stawie. Tu najlepiej zadziała laser medyczny i przyżeganie moxą.

 

 

USZKODZENIE WIĘZADŁA KRZYŻOWEGO/ACL

Jeśli odczuwasz niestabilność kolana, a wcześniej obecny był jakiś uraz kolana to bardzo możliwe, że doszło do uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego. Jest to więzadło, które znajduje się wewnątrz stawu kolanowego łącząc swoim przebiegiem kość udową z kością piszczelową zapewniając stabilność kolana w projekcji strzałkowej tzn. powoduje iż kość piszczelowa nie przesuwa się do przodu względem kości udowej.

Do uszkodzenie tego więzadła dochodzi najczęściej w przebiegu:
1.urazu skrętnego kolana
2.przyblokowania kolana podczas ruchu – w wyniku uderzenia(np. kopnięcie w nieruchomy przedmiot, blokady podudzia podczas ruchu w stawie)
3.schodzenia ze schodów – działają tu siły ścinające W znacznej części przypadków uszkodzenia ACL dochodzi do krwawienia z miejsca przyczepu więzadła  - staw wypełnia się krwią- konieczna jest punkcja. Nie jest to jednak norma i znaczna część przypadków przebiega bez ostrych/nieprzyjemnych objawów. W części przypadków uszkodzenia dochodzi także do uszkodzenia łąkotek stawu - kość udowa przesuwa względem piszczeli zrywając łąkotkę

Objawy które mogą wskazywać na uszkodzenie tego więzadła to:

A)W okresie świeżo po urazie:
1.opuchniecie stawu – krew w stawie
2.ograniczenie wyprostu – bólowe bądź wynikające z interpozycji więzadła pomiędzy kości
3.ból - wynika z naciągania więzadła

B)Po pewnym okresie od urazu:
1.uczucie niestabilności – przebiega pod różnymi postaciami:
+wrażenie przeprostu kolana +uczucie ustępowania kolana, nienadążania za resztą ciała- przy nagłym zatrzymaniu się
+uczucie otwierania się kolana

ROZPOZNANIE

Stawia się je na podstawie wywiadu, badania fizykalnego – największa wartość, badania MR,USG(najmniejsza wartość diagnostyczna) bądź potwierdzając  uszkodzenie w artroskopii. W części przypadków nawet pomimo zachowania więzadła, w wyniku jego rozluźnienia dochodzi do niestabilności i odwrotnie , u niektórych z uszkodzeniem całkowitym więzadła nie ma odczucia niestabilności.

 

 

ZAPALENIE WYSIĘKOWE STAWU

Wewnątrz każdego stawu jest określona ilość tzw. maziówki, której zadaniem jest wytwarzanie płynu stawowego. Ma on na celu pokrycie powierzchni wewnątrz stawowych delikatną warstwą dzięki czemu ślizg pomiędzy tymi strukturami odbywa się znacznie łatwiej.

Problem pojawia się momencie gdy z jakiegoś powodu dochodzi do zwiększenia ilości błony maziowej bądź jej podrążenia. W obu przypadkach dochodzi wtedy do zwiększonego wydzielania mazi stawowej co może objawiać się:
1.opuchnięciem stawu - uczuciem wypełnienia
2.utrudnionym ruchem głównie zgięcia
3.ociepleniem stawu
4.niecharakterystycznym bólem

 

 

 

Artroskopowy obraz przerostu maziówki

 

Przyczyn nadprodukcji mazi bądź przerostu błony maziowej również jest wiele:
1.uraz wewnątrz stawowy np.uszkodzenie chrząstki
2.infekcja śród stawowa
3.choroba reumatyczna, dna moczanowa, borelioza
4.guzkowo-kosmkowe zapalenie stawu
5.choroba zwyrodnieniowa
6.inne rzadsze przyczyny

ROZPOZNANIE

Postawienie rozpoznania przy dużym wysiękiem jest zazwyczaj proste i wymaga jedynie badania fizykalnego - test balotowania rzepki. Pomocne bywa także USG - pozwala wykryć mniejszą ilość wysięku oraz określić obecność przerośniętej błony maziowej bądź innych patologii. MR także jest pomocne, a przez swoja dokładność dostarczą często większa ilość informacji.

ZAPALENIE KALETEK

Zapalenie kaletek okolicy kolana

Kaletkę można opisać jako niewielka przestrzeń złożona z dwóch przylegających do siebie ścian, pomiędzy którymi zachodzi ruch ślizgowy, zmniejszając kontakt elementów kostnych, bądź ścięgnistych miedzy sobą. W normalnej sytuacji ściany te są widoczne jedynie w czułych badaniach(a i jak są wtedy bardzo cienkie) i przylegają całkowicie do siebie.

W obrębie kolana istnieje wiele kaletek, z których najczęściej dochodzi do zapalenia:
1.kaletki przedrzepkowej
2.kaletki podrzepkowej powiechrzownej
3.kaletki podrzepkowej głębokiej
4.kaletki gęsiej stopki

 

Problem pojawia się w momencie gdy, dochodzi do stanu zapalnego w obrębie kaletki, pogrubienia ścian i nadprodukcji płynu - przybiera wtedy postać worka z płynem.

Rodzaje zapaleń kaletek można podzielić na 3, co dosyć dobrze tłumaczy samą etiologie:
1)Zapalenie z jałowym wysiękiem - płyn który powstaje w kaletce jest przejrzysty
Przyczynami takiego zapalenia może być przewlekłe drażnienie kaletki, choroba o podłożu reumatologicznym, dna moczanowa
2)Zapalenie z krwistym wysiękiem - płynem w kaletce jest krew
Przyczyną zawsze jest uraz - dochodzi do uszkodzenia naczynia, bądź ściany kaletki i gromadzenia krwi wewnątrz.
3)Ropne zapalenie - płynem w kaletce jest ropa
Zawsze wiąże się z infekcją czy to w przebiegu rany okolicy kaletki czy infekcji pochodzenia krwiopochodnego.

Objawy zapalenia to:

1.Powiększenie kaletki - występuje zawsze
2.Ocieplenie okolicy kaletki - zawsze przy ropnym zapaleniu, przy pozostałych także może wystąpić
3.Ból okolicy kaletki - przy jałowym wysięku może nie występować
4.Gorączka - może występować przy ropnym zapaleniu
5.Ograniczenie ruchomości okolicy stawu spowodowane bólem

 

  

ZAPALENIE GĘSIEJ STOPKI

Chociaż brzmi bardziej jak część ciała zwierzęcia to jest to okolica piszczeli zawierająca w sobie przyczep 3 ścięgien mięśni: krawieckiego, smukłego oraz półściegnistego, które przyczepiają się do kości tworząc obraz wspomnianej gęsiej stopki. Mięśnie te znajdują swój początek na miednicy przebiegając nad kością udową znajdując koniec po stronie przyśrodkowej części bliższej kości piszczelowej.

 

 

 

Przyczep ścięgien gęsiej stopki z kaletką

Ze względu na swój przebieg odpowiadają one za wyprost w stawie biodrowym oraz zgięcie w stawie kolanowym i rotacja zewnętrzną i wewnętrzną w zależności od ustawienia kolana.

Dolegliwości tej okolicy mogą wynikać z dwóch powodów:
1.Częściowego uszkodzenia przyczepu ścięgien do kości piszczelowej z powodu urazu, przetrenowania, wyrośli kostnych
2.Zapalenia kaletki gęsiej stopki

Często jest tak, że obie przyczyny występują jednocześnie.

 

 

USG - rzadki obraz torbieli okolicy gęsiej stopki

Ból lokalizuje się poniżej przyśrodkowej szpary stawowej kolana. Nasila się podczas chodzenia, prostowania kolana oraz ucisku tej okolicy.

ROZPOZNANIE

Stawiane jest na podstawie wywiadu oraz badania fizykalnego. USG bywa pomocne celem określenia czy w pochewkach ścięgien lokalizuje się wysięk oraz czy nie doszło do zapalenia kaletki gęsiej stopki. Dodatkowe badania zazwyczaj nie są konieczne

KOLANO SKOCZKA

Schorzenie którego głównym objawem jest ból poniżej rzepki. Może on się pojawiać podczas:
1.schodzenia ze schodów
2.wyprostu kolana
3.przykucania
4.próbie wyskoku bądź lądowania z wyskoku

 

 

 

Najczęstsze miejsce bólu w schorzeniu

 

 

Dzieje się tak dlatego, że dochodzi do uszkodzenia więzadła właściwego rzepki( w miejscu jego przyczepu do tej właśnie rzepki), które łączy kości piszczelową z rzepką, a ta połączona jest z kością udową i miednicą za pomocą mięśnia czworogłowego uda. Poprzez skurcz tego mięśnia następuje pociągniecie rzepki, która pociąga za więzadło właściwe, które to z kolei pociąga za piszczel prostując staw kolanowy.

Jest to schorzenie dotyczące głównie osoby uprawiające aktywnie jakiś rodzaj sportu - koszykarze, siatkarze, biegacze- albo pracujące powtarzalnie w określony sposób - powtarzając ciągle ruch kucania i wstawania.

 

ROZPOZNANIE

Stawiane jest na podstawie wywiadu oraz badania fizykalnego. Dodatkowe badania takie jak USG czy MR są pomocne głównie celem wykluczenia innej patologii powodującej ból tej okolicy.

ZAPALENIE ŚCIĘGNA ACHILLESA

Chyba najbardziej znane ścięgno ludzkiego ciała za sprawą antycznej legendy. I tak jak u wspomnianego Achillesa słabym punktem była pięta tak i to ścięgno jest tym, które niezwykle często dotyka różna patologia.

Samo ścięgno powstaje z połączenia włókien trzech brzuśców - dwa pochodzą od mięśnia brzuchatego łydki oraz jedno od mięśnia płaszczkowatego. Wszystkie te mięśnie znajdują swój przyczep na tylnej części okolicy kolana - kości udowej oraz piszczelowej. Łącząc swoje włókna powstaje wspomniane ścięgno, które przyczepia się do guza kości piętowej. Natomiast jego zadaniem jest czynne zgięcie podeszwowe stopy. Oprócz ścięgna mięśnia podeszwowego, który jest kilku/kilkunastokrotnie cieńszy od ścięgna Achillesa, jest to jedyny bezpośredni zginacz podeszwowy stopy. Przerwanie jego ciągłości prowadzi do całkowitego zniesienia ww ruchu i znacznego zaburzenia motoryki chodu.

Ścięgno Achillesa z etapami uszkodzeń

Problem pojawia się w momencie gdy dochodzi do ogólnie rozumianego zapalenia Achillesa. Przyczyna jest wciąż niejasna. Wiadomo, że istnieją predyspozycję do tego schorzenia takie jak:
1.Palenie papierosów
2.Przyjmowanie leków sterydowych
3.Choroby reumatyczne

Dochodzi wtedy do miejscowego bólu spowodowanego stanem zapalnym. Może dochodzić do patologicznego przerostu ścięgna(widoczne i wyczuwalne bolesne zgrubienie)z wytworzeniem tkanki zapalnej bez wartości strukturalnej. Oprócz tego zastępowanie zdrowej tkanki patologiczną powoduje osłabienie ścięgna co może prowadzić do jego uszkodzenia przy zaistnieniu siły, która normalnie nie wyrządziła by mu żadnej krzywdy.

 

 

 Zapalenie kaletek ścięgna Achillesa - mogą imitować zapalenie samego ścięgna

 

ROZPOZNANIE

Stawiane jest na podstawie objawów klinicznych, badania fizykalnego. Pomocne w badaniu celem wykluczenia innej zmiany bądź identyfikacji czynnika inicjującego są

1.badania laboratoryjne - CRP, OB, morfologia, kwas moczowy, panel reumatologiczny
2.RTG - wykluczenie wyrośli kostnych drażniących ścięgno
3.USG - najwyższa wartość diagnostyczna, wartościowe przy kontroli w trakcie leczenia
4.MR - zazwyczaj nie dostarcza więcej informacji niż USG

 

 

 

ZAPALENIE KALETKI PALUCHA

Kaletkę można opisać jako niewielka przestrzeń złożona z dwóch przylegających do siebie ścian, pomiędzy którymi zachodzi ruch ślizgowy, zmniejszając kontakt elementów kostnych, bądź ścięgnistych miedzy sobą. W normalnej sytuacji ściany te są widoczne jedynie w czułych badaniach(a i jak są wtedy bardzo cienkie) i przylegają całkowicie do siebie.

Kaletka palucha znajduje się po stronie przyśrodkowej stawu MTP(śródstopno-palcowego). Główną przyczyną zapalenia w tym przypadku jest zbytnie przyparcie stawu od strony wewnętrznej oraz ocieranie w tym miejscu o ciasne obuwie.

 

 

Umiejscowienie kaletki palucha

 

Problem pojawia się w momencie gdy, dochodzi do stanu zapalnego w obrębie kaletki, pogrubienia ścian i nadprodukcji płynu - przybiera wtedy postać worka z płynem.

Rodzaje zapaleń kaletek można podzielić na 3, co dosyć dobrze tłumaczy samą etiologie:
1)Zapalenie z jałowym wysiękiem - płyn który powstaje w kaletce jest przejrzysty
Przyczynami takiego zapalenia może być przewlekłe drażnienie kaletki, choroba o podłożu reumatologicznym, dna moczanowa
2)Zapalenie z krwistym wysiękiem - płynem w kaletce jest krew
Przyczyną zawsze jest uraz - dochodzi do uszkodzenia naczynia, bądź ściany kaletki i gromadzenia krwi wewnątrz.
3)Ropne zapalenie - płynem w kaletce jest ropa
Zawsze wiąże się z infekcją czy to w przebiegu rany okolicy kaletki czy infekcji pochodzenia krwiopochodnego.

Objawy zapalenia to:

1.Powiększenie kaletki - występuje zawsze
2.Ocieplenie okolicy kaletki - zawsze przy ropnym zapaleniu, przy pozostałych także może wystąpić
3.Ból okolicy kaletki - przy jałowym wysięku może nie występować
4.Gorączka - może występować przy ropnym zapaleniu
5.Ograniczenie ruchomości okolicy stawu spowodowane bólem

 

OSTROGA KOŚCI PIĘTOWEJ

 

 

Rozcięgno podeszwowe z miejscem bólu - ból należy różnicować z innymi patologiami

 

Część podeszwowa stopy idąc od zewnątrz pokryta jest skórą, tkanką podskórną oraz rozcięgnem podeszwowym. Te elementy chronią znajdujące się pod nimi mięśnie oraz ścięgna, naczynia i nerwy. Do guza kości piętowej przyczepiają się wspomniane wcześniej rozcięgno podeszwowe oraz zginacz krótki palców. Stopa w warunkach prawidłowych uformowana jest w łuk w wspomniane elementy tworzą jak gdyby cięciwę tego łuku cały czas pracując, zapobiegając razem z innymi strukturami przed ,,rozpłaszczeniem'' stopy - płaskostopiem.

O ostrodze piętowej mówimy wtedy gdy dochodzi do podrażnienia przyczepu rozcięgna i zginacza krótkiego palców w okolicy guza kości piętowej.

Etapy choroby przebiegając następująco:
1.Kłująco-piekący ból w okolicy podbicia i części przyśrodkowej piety - proces zapalenia i nadrywania przyczepu - ból w trakcie chodzenia
2.Przewlekły ból jak wyżej ustępujący w ruchu a nasilający się w spoczynku - pojawiają się radiologiczne zmiany - tzw ostroga kostna będąca zwapnieniem przyczepów jw
3.Ustąpienie dolegliwości - okresowe pojawianie się- w RTG widoczna dobrze zarysowana ostroga kostna

 

ROZPOZNANIE

Stawia się je na podstawie objawów klinicznych, lokalizacji bólu. W początkowym okresie w obrazie RTG może nie być zmian. Zapalenie może być widoczne w obrazie USG/MR bądź scyntygrafii. Same dolegliwości powinny być różnicowane z zespołem kanału stępu bądź dną moczanową. 

PALUCH KOŚLAWY

Częsta deformacja stopy dotycząca w pewnym wieku aż do 10-15% populacji, z czego aż do 4 razy częściej u kobiet niż mężczyzn. Skoro dotyczy Cię to schorzenie to bardzo prawdopodobne, iż twoja mama bądź babcia także miała tą bądź podobną ,,budowę’’ stopy, gdyż najczęstszym powodem jej występowania jest niestabilność stawów stopy, która w większości przypadków jest dziedziczna.

 

O samym schorzeniu mówimy gdy paluch stopy( największy, pierwszy palec) zamiast ,,patrzeć’’ w osi stopy(mówiąc potocznie być prosto) ulega zagięciu koślawiącemu skąd nazwa. Opuszka palca kieruje się wtedy do boku, a staw łączący palec ze śródstopiem przesuwa się do drugiej stopy.

Dolegliwości jakie występuje przy tej chorobie to:
1.Widoczny defekt kosmetyczny
2.Ból okolicy palucha
3.Ból środkowej i dalszej części stopy spowodowany innymi deformacjami – palce młotkowate, płaskostopie
4.Zaburzenia chodu związane z deformacja strukturalna stopy oraz bólem

ROZPOZNANIE

Stawia się je na podstawie obrazu klinicznego - wyglądu stopy. W celu planowania zabiegu operacyjnego konieczne jest także wykonanie RTG.

Metody leczenia zależą ściśle od charakteru dolegliwości zgłaszanych przez pacjenta. Należą do nich:
1.Wkładki i aparaty korygujące przy deformacji nieznacznego stopnia
2.Rehabilitacja
3.Leki p/zapalne i przeciwbólowe
4.Blokady miejscowe
5.Leczenie operacyjne

Niestety jedyna skuteczna i w założeniu trwałą metodą leczenia jest zabieg operacyjny

PALUCH SZTYWNY

 

Jest to w zasadzie choroba zwyrodnieniowa, który dotyka staw śródstopno-paliczkowy palucha stopy. W wyniku zmian dochodzi do:

1.Uszkodzenia chrząstki stawu
2.Zawężenia szpary stawowej
3.Wytworzenia wyrośli kostnych
4.Wytworzenia wolnych ciał około i śródstawowych
5.Zapalenia tkanek okolicznych stawu

Nazwa schodzenia wynika z faktu, iż staw staje się mniej ruchomy z powodu ubytku chrząstki i blokady przez rozrost kostny oraz ból.

ROZPOZNANIE

Rozpoznanie stawia się na podstawie badania fizykalnego oraz RTG - wystarczą do postawienia diagnozy.

PALCE MŁOTKOWATE

Jak sama nazwa wskazuje występuje wtedy gdy palce stopy zmieniają kształt z prostych na takie przypominające młotki - są przeprostowane w stawach MTP(śródstopno-paliczkowych) oraz zgięte w stawach PIP(miedzypaliczkowych bliższych).

Często schorzenie to towarzyszy paluchowi koślawemu oraz płaskostopiu poprzecznemu. Przyczyna powstawania ww schorzenia nie jest do końca poznana - dużą rolę odgrywa tu niestety ładne, ale ciasne damskie obuwie.

Dolegliwości związane są następującymi kwestiami dotyczącymi palca młotkowatego:
1.bólem części podeszwowej stopy stopy pod palcem(stawem MTP) - z powodu zbytniego przeprostu w stawie MTP kość śródstopia obniża się powodując metatarsalgie(ból śródstopia) w miejscu płaskostopia
2.nagniotkami skórnymi w miejscu ocierania o obuwie
3.dyskomfortem związanym z brzydkim wyglądem stopy

 

ROZPOZNANIE

Może być postawione na podstawie samego obrazu klinicznego. Badanie fizykalne ocenia także obecność metatarsalgii. Obraz RTG jest pomocny celem wykluczenia zmian kostnych w stawach palca.

 

ZAPALENIE ŚCIĘGIEN PROSTOWNIKÓW

Schorzenie to inicjowane jest przez głównie przez:
1.Nadmierny wysiłek, a w zasadzie nadużycie ścięgien mięśni
2.Stłuczenie okolicy ścięgien
3.Chorobę układową - borelioza, choroba reumatyczna

W wyniku powyższych dochodzi do zapalenia pochewek ścięgnistych otaczających ścięgna co powoduje nadprodukcję płynu surowiczego otaczającego ww ścięgna.

 

Miejsce zapalenie ścięgien prostowników wraz z pochewkami

 

 

Objawy zapalenia są w większości przypadków bardzo charakterystyczne:
1.Ból podczas określonych ruchów - wyprost stopy - najczęściej zapalenie dotyka prostowniki palców i palucha w dalszej części piszczeli
2.Ból podczas ucisku ścięgien
3.Może występować miejscowy obrzęk(może dotyczyć całej kończyny)
4.Najbardziej charakterystyczny objaw - podczas ruchu ścięgien odczucie ,,skrzypienia'' jak w nienaoliwionym zawiasie - wyczuwalne także w trakcie palpacji

ROZPOZNANIE

Zazwyczaj do postawienia rozpoznania wystarczy samo badanie fizykalne. Pomocne jest także USG celem określenia ilości wysięku oraz potwierdzenia w dużym obrzęku.

ZAPALENIE PRZYCZEPÓW ŚCIĘGIEN STRZAŁKOWYCH I PISZCZELOWYCH

Za ruch w stawie skokowym odpowiadają ścięgna wielu mięśni. Na przykład głównym zginaczem podeszwowym stopy jest ścięgna Achillesa. Natomiast za wyprost stopy nie odpowiada jeden konkretny mięsień tylko wspólna praca poszczególnych mięśni sumuje się dając taki efekt.

Natomiast poniższe mięśnie odpowiadają za precyzyjne ruchy stopy - odwracanie(supinacja) i nawracanie(pronacja).
1.Mięsień piszczelowy przedni i tylny
2.Mięsień strzałkowy krótki i długi

Ścięgna mięśni piszczelowy przechodzą zgodnie z nazwą do przodu i tyłu od kostki przyśrodkowej znajdując swój końcowy przyczep po stronie przyśrodkowej stopy w okolicy kości łódkowatej oraz I kości śródstopia.

Ścięgna mięśni strzałkowych przechodzą za oraz poniżej kostki bocznej - tam mięsień krótki kieruje się do guzowatości V kości śródstopia natomiast długi zawija się pod stopą kierując w okolicę przyczepu ścięgien mięśni piszczelowych.

W wyniku przeciążenia spowodowanego brakiem wypoczynku bądź powtarzalną pracą dochodzi do zapalenia przyczepów ww ścięgien co powoduje ból i dyskomfort.

Ścięgna strzałkowe - zapalenie może przebiegać nie tylko w miejscu ich przyczepu ale także na przebiegu ścięgien i ich pochewek

 

ROZPOZNANIE

 

Stawiane jest na podstawie obrazu klinicznego oraz badania fizykalnego. Pomocne może być także USG.

ZESPÓŁ KANAŁU STĘPU/KOSTKI PRZYŚRODKOWEJ

Każda część ludzkiego ciała zaopatrzona jest czucia przez określone nerwy pochodzące z ośrodkowego układy nerwowego (mózgu). W tym przypadku część stopy unerwiona jest czuciowo przez nerw piszczelowy tylny, który wędruje w większym nerwie przed jego podziałem od kręgosłupa lędźwiowego poprzez udo, piszczel aż do stopy.

Problem pojawia się gdy nerw przechodzący pod pasmem włóknistym rozciągniętym miedzy kostką przyśrodkową, a kością piętową ulega uciśnięciu z jakiegoś powodu- stąd nazwa zespół kanału stępu/zespół kostki przyśrodkowej. To pasmo zwane troczkiem w prawidłowych warunkach zabezpiecza nerw i ścięgna. Gdy dochodzi do ucisku nerwu następuje zwolnienie przepływy impulsów w jego wnętrzu oraz pogorszenie unaczynienia(dlatego z czasem dolegliwości nasilają się) co może prowadzić do postępującego uszkodzenia.

 

 

Przyczyn powstawania ucisku może być wiele, a są to wszystkie sytuacje gdy dochodzi do puchnięcia tkanek - przeciążenie tej okolicy, uraz, choroba reumatyczna, ciąża itd.Przyczyna może być również zbytnie napięcie tkanek tej okolicy na przykład w płaskostopiu.

Objawy są nieswoiste:
-pieczenie w okolicy przyśrodkowej stopy i podeszwy
-drętwienie i mrowienie stopy
-wrażenie przechodzenia prądu
-osłabienie mięśni stopy bądź czucia skóry

ROZPOZNANIE

Rozpoznanie problemu stawia się na podstawie objawów klinicznych, testów diagnostycznych (Tinela). Obecnie także złotym standardem diagnostycznych jest badanie EMG - sprawdza przepływ impulsów elektrycznych w nerwie oraz ocenie czy ten przepływ jest zwolniony, a jeśli tak to na jakim poziomie - może się okazać, że blokada(ucisk) występuje na poziomie łokcia bądź kręgosłupa szyjnego.
Badanie USG pomaga zobrazować czy w okolicy nerwu nie ma jakiejś struktury - guza, gangliona- który mógłby uciskać na nerw.

 

 

ODDZIELAJĄCA MARTWICA CHRZĘSTNO-KOSTNA/OCD

 

W normalnych warunkach kości tworzące każdy staw pokryte są chrząstką, która odpowiada za właściwy ślizg obu części stawu. Chrząstka ta ściśle przylega do warstwy pod chrzęstnej kości. Niekiedy jednak z przyczyn jak dotąd nie znanych dochodzi do oddzielenia się fragmentu chrzęstno-kostnego. Proces chorobowy przebiega w następujący sposób.
1.Oddzielony fragment może pozostać na swoim miejscu bądź w jego okolicy
2.Oddzielony fragment odrywa się od kości przemieszczając się po stawie wraz z jego ruchem
3.Oddzielony fragment w wyniku dostania się miedzy dwie kości ulega zgnieceniu i zniszczeniu

Głównymi objawami jakie prezentuje chory to ból w miejscu martwicy. W momencie oderwania się fragmentu od kości może dochodzić do okresowych bloków stawu z powodu interpozycji. Po dłuższym czasie wolny fragment kostno-chrzestny w wyniku wgniatania może uszkadzać chrząstkę innych rejonów stawu.

ROZPOZNANIE

Stawia się je na podstawie badania fizykalnego oraz RTG(w początkowym okresie zmiana może nie być widoczna) bądź MR(dość wcześnie pozwala zobrazować martwice)

PŁASKOSTOPIE

W normalnych warunkach stopa w ujęciu bocznym ma wydrążenie które sprawia, że opiera się na 3 elementach - guzie kości piętowej oraz głowach I i V kości śródstopia. Sprawia to że np. po wyjściu z kąpieli odcisk stopy wygląda jak wycinek powierzchni podeszwowej stopy.

Wyróżniany 2 rodzaje płaskostopia:
1.Poprzecznie - występuje gdy podczas nacisku obniża się przodstopie i opiera się na wszystkich kościach śródstopia
2.Podłużne gdy naturalny łuk(wyżłobienie stopy)pomiędzy przodostopiem a kością piętową zanika i stopa opiera się całą powierzchnią o podłoże.

 

 

 

Ustawienie stopy w normie oraz w przypadku płaskostopia wraz z odciskiem na podłożu

Przyczyn powstawania płaskostopia jest wiele, niestety żadna z nich nie jest potwierdzona na 100%. Zalicza się do nich:
1.Osłabienie aparatu więzadłowego stopy - związane z wiekiem bądź osłabieniem neurologicznym
2.Osłabienie bądź uszkodzenie ścięgien stabilizujących - mięśni strzałkowych i piszczelowych
3.Deformacja stopy w przebiegu palucha koślawego - nie wiadomo czy to paluch nasila płaskostopie czy odwrotnie

Dolegliwości jakie towarzyszą płaskostopiu to głównie ból w miejscach, które stykają się z powierzchni podłoża, a normalnie tego nie robią. Dochodzi to tego mniej dokuczliwy efekt wizualny oraz zaburzenie motoryki chodu.

ROZPOZNANIE

Stawia się je na podstawie badania fizykalnego, RTG oraz platform do podometrii(odcisk stopy z pomiarem napięć).

NIESTABILNOŚĆ STAWU SKOKOWEGO

Stabilność stawu skokowego zapewnia specyficzna budowa elementów kostnych co wymusza określony ruch oraz system elementów stabilizujących na które się składają:
1.Więzadła kompleksu bocznego i przyśrodkowego stawu skokowego
2.Więzozrosty piszczelowo-strzałkowego
3.Torba stawowa
4.Ścięgna strzałkowe i piszczelowe

Wiotkość stawu skokowego może wynikać z trzech powodów, które to także mogą mieć swoje przyczyny.

1.Wiotkość spowodowana brakiem obecności więzadeł stabilizujących, bądź ich uszkodzeniem – w większości przypadku przyczyną tego stanu jest uraz np. skręcenie czy zwichniecie stawu skokowego
2.Wiotkość spowodowana niewydolnością mięśni np. w wyniku zaburzeń neurologicznych – porażenie, niedowład
3.Wiotkość spowodowana uogólnioną wiotkością stawową wynikająca z mniejszej sztywności więzadeł i ścięgien z powodu różnych zaburzeń genetycznych(ch.Ehlersa-Danlosa)

Sama wiotkość stawu skokowego może nie być problemem jednak taki stan może prowadzić do częstych skręceń, które będą się wiązać z bólem i obrzękiem. Z kolei przy okazji skręceń może dochodzić do uszkodzenia chrząstki kości piszczelowej, strzałkowej oraz skokowej bądź nawet do złamań w obrębie stawu. Poza tym wiotkość stawu może dyskwalifikować niektórych chorych z uprawiania określonych sportów.

ROZPOZNANIE

Rozpoznanie stawia się na podstawie wywiadu, badania fizykalnego(obecność wiotkości podczas określonych ruchów) – to zazwyczaj wystarcza do określenia obecności wiotkości. Natomiast przyczyny szukamy dzięki dodatkowym badaniom – USG i MR pozwalają określić miejsce uszkodzenia więzadeł bądź ścięgien. Badanie neurologiczne oraz EMG pozwala określić niedowład mięśni.

DNA MOCZANOWA

Schorzenie, które jest ściśle związane z zaburzeniem metabolizmu kwasu moczowego.

Problem pojawia się w momencie gdy we krwi krąży zbyt duża ilość kwasu co jest spowodowane jest
1.nadprodukcją(m.in w przebiegu metabolizmu białek)
2.zbytnim dostarczaniem do organizmu(zawarty w roślinach typu szczaw, piwie)
3.osłabionym wydalaniu z organizmu

Taki krążący w nadmiarze kwas może przy predyspozycjach genowych odkładać się w różnych tkankach - najczęściej są to ścięgna bądź tkanki stawów - chrząstka, więzadła.

Tkanki, w których odkładają się sole kwasu moczowego reagują zapaleniem co objawia się:
1.bólem
2.zaczerwienieniem
3.ociepleniem
4.obrzękiem

 

 

 

Charakterystyczny obraz dny w okolicy palucha stopy

 

 

Gdy proces jest przewlekły mogą również powstawać guzki dnawe, które są niczym innym jak otoczonymi przez zapalane tkanki kryształami kwasu.

Choroba może dotyczyć wszystkich stawów jednak najczęściej opisywana jest jako chiragra(w rękach), gonagra(w kolanach) oraz podagra(w stopach).

W obrębie samym samych dolegliwości najczęściej dotyczą stawu MTP dużego palucha bądź okolicy kostek

ROZPOZNANIE

Stawia się wykluczając inne przyczyny zapalenia na podstawie objawów oraz podwyższonego poziomu kwasu moczowego we krwi - chociaż u niektórych osób dolegliwości są już przy górnej granicy normy.

ZŁAMANIE ZMĘCZENIOWE

Złamanie w ogólnym rozumieniu dotyczy sytuacji gdzie dochodzi do urazu, po którym przekroczona zostaje wytrzymałość struktury kości.

Jest jednak grupa tzw złamań patologicznych. Są przypadku gdy w normalnej sytuacji nie doszłoby do złamania jednak z jakiegoś powodu(osteoporoza, nowotwór), struktura kości jest osłabiona przez co wystarczy mniejsza siła aby doszło do uszkodzenia.

Gdzieś obok tej grupy są złamania zmęczeniowe. Dochodzi do nich w sytuacji gdy u zdrowej osoby w wyniku powtarzającego przyłożenia nacisku(siły) kość nie może się zregenerować(kość jest żywą tkanką, w której na bieżąco dochodzi do resorpcji i odbudowy). Takie ciągłe, zsumowane mikrourazy doprowadzają w końcu do pęknięcia.

Najczęstszą okolicą w tym przypadku są kości śródstopia ale mogą wystąpić w każdej okolicy narażonej na nacisk - kości piszczelowej, kości miednicy.

Grupą zawodową, u której zauważono występowanie tego złamania często są żołnierze - stąd nazwa ,,złamanie marszowe''. Typowe jest także u osób biegających. A medialnym przykładem ostatnich lat może być Justyna Kowalczyk.

Dolegliwości są niecharakterystyczne. Zazwyczaj ból pojawia się bez wywiadu urazu, po wysiłku bądź na drugi dzień. Typowy jest miejscowy ból, nasilający się przy obciążaniu i ucisku. Często występuje obrzęk, możliwe jest ocieplenie i nieznaczne podbiegnięcie krwawe(rzadko)

 

ROZPOZNANIE

 

Rozpoznanie stawiane jest na podstawie wywiadu - brak urazu i badania fizykalnego.
Z uwagi na fakt, iż jest to złamanie bez przemieszczenia- często tylko jednej korówki kości- do paru dni od pojawienia się bólu szpara złamania może nie być widoczna na RTG. Dopiero po 10-21 dniach od złamania gdy pojawia się resorpcja kości bądź nawet odczyn z gojenia można na pewno rozpoznać złamanie.

CHOROBA ZWYRODNIENIOWA STAWU SKOKOWEGO

Wraz z wiekiem wszystkie nasze tkanki zmieniają swoja budową poprzez potocznie określone zużywanie, przebudowę tkanek i nadbudowę.Tak jak skóra tracąc kolegen staje się bardziej wiotka(widać zmarszczki) tak i nasze stawy przechodzą proces degeneracji. U jednych przebiega on wolniej i innych szybciej dlatego zdarza się że osoba 70 letnia jest czasem w lepszej kondycji fizycznej niż 40 letnia.

 

Proces przebudowy stawów na:
1.zmniejszeniu grubości chrząstki odpowiadającej za poślizg w stawie
2.sklerotyzacji pod warstwa chrząstki - zagęszczenie struktury kostnej
3.nadbudowie kostnej pod postacią wyrośli kostnych czy zaostrzeni struktur stawowych
4.rozwłóknieniu więzadeł i torby stawowej co sprzyja mniejszej rozciągliwości a co za tym idzie przykurczom i łatwiejszym urazom
5.wytworzeniu wolnych ciał stawowych chrzęstno-kostnych

W związku z tym procesem stawy i okoliczne mięśnie staja się mniej ruchliwe oraz bardziej bolesne.

W zależności od przebudowy stawu i tkanek otaczających tak i ból i dyskomfort pojawia się z różną częstotliwością oraz natężeniem.

W przypadku stawu skokowego oprócz samych predyspozycji do zmian zwyrodnieniowych najczęstsza przyczyną ich powstawania jest wcześniejszy uraz - liczne skręcenia stawu z uszkodzeniem chrząstki czy złamanie kostek bądź kości piszczelowej/skokowej.

 

PALEC ZATRZASKUJĄCY

 

PO CZYM POZNAĆ, IŻ CHOROBA MNIE DOTYCZY?

Jest to schorzenie, które objawia się występowaniem poniższych dolegliwości.

-ból (podczas ruchu palca) - zlokalizowany na powierzchni dłoniowej u podstawy palca - pierwszym zawiasie palca
-ból przy ucisku miejsca jw.
-wyczuwalne zgrubienie w okolicy jw
-uczucie przeskakiwania bądź zatrzaskiwania, gdzie trzeba pomóc sobie drugą ręką żeby zamknąć bądź otworzyć palec
-brak możliwości pełnego zgięcia palca

Początkowo problemem jest tylko ból jednak z biegiem czasu i braku podjęcia leczenia dolegliwości narastają zgodnie z kolejnością jak wyżej.

SKĄD SIĘ BIERZE CHOROBA?

To co sprawia, iż palce prostują się oraz zginają są ścięgna mięśni. Same mięśnie znajdują się w okolicy łokcia i części bliższej przedramienia natomiast w stronę ręki ciągną się włóknistymi pasmami, które odpowiadają za ruch palców. Aby ścięgna zginacze pozostawały na swoim miejscu przechodząc do palców prześlizgują się pod mostkami włóknistymi zwanymi troczkami. Problem pojawia się w momencie gdy na ścięgnie w okolicy pierwszego mostka pojawia się zgrubienie. Normalnie ścięgno przechodzi gładko pod tunelem włóknistym, jednak gdy ma zbyt dużą szerokość w momencie przejścia pojawia się opór, który objawia się dolegliwościami opisany na początku rozdziału.

 

 

Chorobowe przyczyny powstania objawów to:
-powtarzalna praca manualna - pisanie, składanie małych przedmiotów, fryzjerstwo, sprzątanie
-predyspozycje chorobowe - cukrzyca, marskość wątroby, tendencja do zapalenia tkanek, choroby reumatologiczne
-uraz - uderzenie bądź rana otwarta w okolicy ścięgna palców

Rozpoznanie stawia się na podstawie wywiadu oraz badania fizykalnego - do postawienia rozpoznania nie są konieczne żadne dodatkowe badania - służą one najczęściej wyeliminowaniu innych przyczyn.

 

PRZYKURCZ DUPUYTRENA

 

 

Powierzchnia dłoniowa ręki pomiędzy tkanka podskórna, a ścięgnami, naczyniami nerwami zabezpieczona jest przez rozcięgno dłoniowe. Jest to pasmo włókniste które zaczyna się na wysokości nadgarstka, gdzie przyczepia się ścięgno mięśnia dłoniowego i przechodzi przez całą dłoń kończąc się na palcach. Zadaniem tej struktury jest ochrona ważnych elementów ręki oraz utrzymanie zwartości dłoni.

 

W normalnych warunkach pasma włókniste zachowują swoja sprężystość zapewniając pełen ruch palców. Problem pojawia się w momencie gdy dochodzi do przerostu tych pasm co sprawia, że grubieją oraz dochodzi do zaciągania skóry oraz ograniczenie wyprostu palców czy nawet trwałego ich przykurczu.

Zauważono, że czynnikami inicjującymi rozwój zmian jest palenie papierosów oraz choroba wątroby w tym marskość.

 

ROZPOZNANIE

Do postawienia rozpoznania wystarczy badanie fizykalne, gdyż choroba jest bardzo charakterystyczna

GANGLION

 

 

Jest to zmiana pojawiająca się w okolicy dowolnego stawu bądź pochewki ścięgna. W normalnej sytuacji wspomniane struktury produkują substancje, które odpowiadają za właściwy ślizg ścięgien względem tkanek oraz ruch w stawie.

Ganglion występuje wtedy, gdy następuje wyciek tej substancji ze stawu bądź pochewki i tworzy ona ,,otorbiony'' magazyn.

Klinicznie wygląda jak różnej wielkości guz, który nie jest bolesny(chociaż może eis wiązać z dyskomfortem). Zazwyczaj jest w pewnym stopniu przesuwalny względem innych tkanek. W początkowym okresie miękki, może jednak być twardy gdy wypełni się dużą ilością wydzieliny.

Zmiana sama w sobie jest niegroźna, rośnie do pewnej wielkości(maksymalnie kilka cm).

ROZPOZNANIE

Stawia się na podstawie badania fizykalnego. Pomocne bywa badanie USG aby wykluczyć inne zmiany guzowate czy tętniak - szczególnie gdy planowane jest usuniecie zmiany.

CHOROBA DEQUERVAINA

Choroba dotyczy I przedziału prostowników ręki. Zawiera on dwa ścięgna:
1.Ścięgno odwodziciela długiego kciuka
2.Ścięgno prostownika krótkiego kciuka

Otoczone są przez pochewkę czyli włóknistą otoczkę która trzyma je w jednym miejscu zapobiegając ich przemieszczaniu, a umożliwiając jedynie ruch ślizgowy.

Czerwony - miejsce zapalenia w obrębie wspólnej pochewki ścięgien

 

 

Problem pojawia się w momencie gdy z jakiegoś powodu dochodzi do zapalenia ścięgien i pochewki tych ścięgien
Może to być spowodowane:
-przeciążeniem i częściowym uszkodzeniem ścięgien bądź pochewki
-wyroślą kostną w tym rejonie, która drażni przesuwające się ścięgna
-zapaleniem na tle chorób reumatycznych

Objawami w tym przypadku jest ból podczas określonych ruchów ręki, trudności z chwytem przedmiotów oraz ruchami precyzyjnymi bądź siłowymi. Ból może także występować w spoczynku a nawet budzić w nocy.

 

 

ROZPOZNANIE

Zazwyczaj do postawienia rozpoznania wystarczy badanie fizykalne - określenie lokalizacji bólu - nasilenie w tzw. teście Finkelsteina. Natomiast do dalszej diagnostyki oraz zaplanowania leczenia pomocne są badanie USG oraz RTG celem wykluczenia patologii, która dolegliwości powoduje.

CHOROBA ZWYRODNIENIOWA STAWU SIODEŁKOWATEGO KCIUKA

Wraz z wiekiem wszystkie nasze tkanki zmieniają swoja budowę poprzez potocznie określone zużywanie, przebudowę tkanek i nadbudowę.Tak jak skóra tracąc kolegen staje się bardziej wiotka(widać zmarszczki) tak i nasze stawy przechodzą proces degeneracji. U jednych przebiega on wolniej i innych szybciej dlatego zdarza się że osoba 70 letnia jest czasem w lepszej kondycji fizycznej niż 40 letnia.

 

 

 

Proces przebudowy stawów polega na:
1.zmniejszeniu grubości chrząstki odpowiadającej za poślizg w stawie
2.sklerotyzacji pod warstwa chrząstki - zagęszczenie struktury kostnej
3.nadbudowie kostnej pod postacią wyrośli kostnych czy zaostrzeni struktur stawowych
4.rozwłóknieniu więzadeł i torby stawowej co sprzyja mniejszej rozciągliwości a co za tym idzie przykurczom i łatwiejszym urazom
5.wytworzeniu wolnych ciał stawowych chrzęstno-kostnych

W związku z tym procesem stawy i okoliczne mięśnie staja się mniej ruchliwe oraz bardziej bolesne.

W zależności od przebudowy stawu i tkanek otaczających tak i ból i dyskomfort pojawia się z różną częstotliwością oraz natężeniem.

 

 

ROZPOZNANIE

Stawia się je na podstawie badania fizykalnego oraz obrazu RTG.

 

ZESPÓŁ KANAŁU GUYONA

 

 

Rzadki objaw tzw. ręki szponiastej ale dotyczącej jedynie jednego palca - obecność patologii potwierdzona EMG

Jeśli występują u Ciebie jedne z poniższych objawów jest wysoce prawdopodobne, iż chorujesz na zespół kanału Guyona:
-Drętwienie palców ręki od bocznej części palca IV poprzez cały V palec, bądź powierzchni dłoniowej ręki
-Ból okolic jak wyżej
-Ból budzący w nocy, gdzie ulgę przynosi wyprostowanie łokcia
-Trudności z chwytem przedmiotów(z powodu drętwienia, bólu bądź braku czucia) bądź wypuszczanie przedmiotów z rąk
-Zanik mięśni ręki(ręka staje się jak gdyby szczuplejsza)

 

NA CZYM POLEGA CHOROBA

 

Każda część ludzkiego ciała zaopatrzona jest czucia przez określone nerwy pochodzące z ośrodkowego układy nerwowego (mózgu). W tym przypadku palce jak wyżej oraz fragment przedramienia od łokcia do ręki unerwione są czuciowo przez nerw łokciowy, który wędruje z wysokości kręgosłupa szyjnego przez bark, łokieć oraz nadgarstek do ręki. Problem pojawia się gdy nerw przechodzący przez nadgarstek w tzw kanale Guyona ulega uciśnięciu z jakiegoś powodu.

 

 

 

Gdy dochodzi do ucisku nerwu następuje zwolnienie przepływy impulsów w jego wnętrzu oraz pogorszenie unaczynienia(dlatego z czasem dolegliwości nasilają się) co może prowadzić do postępującego uszkodzenia.

Najczęstsze przyczyna ucisku nerwu łokciowego na poziomie nadgarstka:
-przeciążenie związane z pracą - praca fizyczna, na taśmie produkcyjnej, praca biurowa, przy komputerze, praca precyzyjna -
-uraz w tym złamanie kości okolicy przedramienia i nadgarstka(wynaczynienie krwi i ucisk nerwu)
-miejscowy stan zapalny
-puchnięcie tkanek - choroba reumatyczna, okres ciąży

ROZPOZNANIE

Stawia się je na podstawie objawów klinicznych, testów diagnostycznych (Tinela, Phalena). Obecnie także złotym standardem diagnostycznych jest badanie EMG - sprawdza przepływ impulsów elektrycznych w nerwie oraz ocenie czy ten przepływ jest zwolniony, a jeśli tak to na jakim poziomie - może się okazać, że blokada(ucisk) występuje na nadgarstka bądź kręgosłupa szyjnego.

 

 

CHOROBA ZWYRODNIENIOWA NADGARSTKA I RĘKI

Wraz z wiekiem wszystkie nasze tkanki zmieniają swoja budową poprzez potocznie określone zużywanie, przebudowę tkanek i nadbudowę.Tak jak skóra tracąc kolegen staje się bardziej wiotka(widać zmarszczki) tak i nasze stawy przechodzą proces degeneracji. U jednych przebiega on wolniej i innych szybciej dlatego zdarza się że osoba 70 letnia jest czasem w lepszej kondycji fizycznej niż 40 letnia.

Proces przebudowy stawów na:
1.zmniejszeniu grubości chrząstki odpowiadającej za poślizg w stawie
2.sklerotyzacji pod warstwa chrząstki - zagęszczenie struktury kostnej
3.nadbudowie kostnej pod postacią wyrośli kostnych czy zaostrzeni struktur stawowych
4.rozwłóknieniu więzadeł i torby stawowej co sprzyja mniejszej rozciągliwości a co za tym idzie przykurczom i łatwiejszym urazom
5.wytworzeniu wolnych ciał stawowych chrzęstno-kostnych
6.charakterystyczna dla tych stawów miedzy paliczkowych jest:
deformacja z zaburzeniem osi palca
tzw guzki Haberdena i Boucharda - widoczne i wyczuwalne

W związku z tym procesem stawy i okoliczne mięśnie staja się mniej ruchliwe oraz bardziej bolesne.

W zależności od przebudowy stawu i tkanek otaczających tak i ból i dyskomfort pojawia się z różną częstotliwością oraz natężeniem.

ROZPOZNANIE

Do postawienia rozpoznania zazwyczaj wystarczy wywiad, badanie fizykalne oraz RTG.

REUMATOIDALNE ZAPALENIE STAWÓW/RZS

O ile reumatologiczne zapalenie stawów dotyczy nie tylko ręki i nadgarstka o ile dolegliwości związane z tą okolicą ciała oraz deformacje są bardzo dokuczliwe, natomiast sam obraz zmian dość charakterystyczny.

Deformacje te obejmują:
1.Dolegliwości bólowe głównie stawów śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych bliższych( najczęściej pozostawiając wolne stawy DIP)
2.Liczne zmiany guzowate w obrębie stawów
3.Deformacja nadgarstka – tzw ulnaryzacja
4.Deformacje palców – palce przybierają kształt łabędzich szyi – przeprost w stawach PIP, zgięcie w stawach DIP

Sama choroba jaką jest RZS jest schorzeniem, które niestety nie jest wyleczalne, a możliwe jest jedynie zmniejszenie częstości występowania dolegliwości oraz leczenie następstw samej choroby

ROZPOZNANIE

Stawia się na podstawie objawów klinicznych oraz badań obrazowych i laboratoryjnych – nie jest możliwe postawienie rozpoznania bez dodatnich wyników badania krwi w kierunku choroby.

PATOLOGIA STOŻKA ROTATORÓW

 

ROTACJA WEWNĘTRZNAROTACJA WEWNĘTRZNAUSTAWIENIE POŚREDNIEUSTAWIENIE POŚREDNIEROTACJA ZEWNĘTRZNAROTACJA ZEWNĘTRZNA

 

Staw ramienny tzn. głowa kości ramiennej i panewka otoczona jest torbą stawową, więzadłami oraz licznymi mięśniami oraz ich ścięgnami, które odpowiadają za odpowiedni ruch kości ramiennej względem panewki, bądź ten ruch ułatwiają.Sam stożek składa się ze:
1)ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego
2)ścięgna mięśnia podgrzebieniowego
3)ścięgna mięśnia podłopatkowego
4)ścięgna mięśnia obłego mniejszego

ROZPOZNANIE

Konieczne jest badanie fizykalne oraz testy diagnostyczne. RTG pozwala wykluczyć duże zmiany z obecnością zwyrodnień kostnych oraz zwapnień. USG jest bardzo dobrym badaniem do oceny zmian pod warunkiem dobrego aparatu i wprawnej ręki. Najdokładniejszym badaniem, które pozwala także określić migrację ścięgna czy atrofie mięśnia jest MR i to właśnie on jest złotym standardem w diagnostyce tej patologii.

 

Zwapnienie w okolicy guzka większegoZwapnienie w okolicy guzka większegoZwapnienie stożka rotatorówZwapnienie stożka rotatorówNadżerka kostna w miejscu przyczepu stożkaNadżerka kostna w miejscu przyczepu stożka

 

 

 

PATOLOGIA LHBT – ŚCIĘGNA GŁOWY DŁUGIEJ BICEPSA

 

 

Biceps brachii czyli mięsień dwugłowy ramienia jak sama nazwa wskazuje składa się z dwóch ,,głów''/brzuśców. W części dalszej obie przyczepiają się do guzowatości kości promieniowej. W części bliższej ścięgno jednej głowy przyczepia się do wyrostka kruczego łopatki natomiast ścięgno głowy długiej przechodzi w rowku między guzkowym(między guzkiem większym i mniejszym) i zaginając się pod dużym kątem przyczepia się do części górnej obrąbka panewki łopatki.

W uwagi na tak niefortunny przebieg LHBT w jego obrębie może dochodzić do wielu patologii:
1.Obrzęku ścięgna - pochewka ścięgna ma ograniczoną szerokość i w przypadku obrzęku ścięgna ruch ślizgowy wewnątrz pochewki jest utrudniony
2.Rozwłóknienia ścięgna
3.Oderwania od obrąbka z jego fragmentem - uszkodzenie typu SLAP
4.Zapalenia ścięgna z wysiękiem - w przebiegu uszkodzenia wewnątrz pochewki z powodu tarcia o wyrośla, częściowego uszkodzenia z pęknięciem naczynia ścięgna z krwistym wysiękiem
5.Zwichnięcia ścięgna - gdy dochodzi do uszkodzenia pochewki i troczków, a ścięgna przemieszczają się mogąc uszkadzać mięsień podłopatkowy bądź nadgrzebieniowy

 

ROZPOZNANIE

Do postawienia rozpoznania konieczne jest badanie fizykalne wraz z testami diagnostycznymi. Wskazane jest także wykonanie USG - ocenia przebieg ścięgna do jego wyjścia z rowka międzyguzkowego. MR natomiast dobrze ocenia patologię wewnątrzstawową gdzie USG niestety nie sięga.

ZAPALENIE KALETKI NARAMIENNEJ/PODBARKOWEJ

Kaletkę można opisać jako niewielka przestrzeń złożona z dwóch przylegających do siebie ścian, pomiędzy którymi zachodzi ruch ślizgowy zmniejszając kontakt elementów kostnych, bądź ścięgnistych miedzy sobą. W normalnej sytuacji ściany te są widoczne jedynie w czułych badaniach(a i jak są wtedy bardzo cienkie) i przylegają całkowicie do siebie.Główne kaletki okolicy stawu ramiennego to kaletka naramienna i podbarkowa(czasem jest to wspólna kaletka)

 

 

Problem pojawia się w momencie gdy, dochodzi do stanu zapalnego w obrębie kaletki, pogrubienia ścian i nadprodukcji płynu - przybiera wtedy postać worka z płynem.

Zapalenia kaletek można podzielić na 3 rodzaje, co dosyć dobrze tłumaczy samą etiologie:
1)Zapalenie z jałowym wysiękiem - płyn który powstaje w kaletce jest przejrzysty. Przyczynami takiego zapalenia może być przewlekłe drażnienie kaletki, choroba o podłożu reumatologicznym, dna moczanowa
2)Zapalenie z krwistym wysiękiem - płynem w kaletce jest krew. Przyczyną zawsze jest uraz - dochodzi do uszkodzenia naczynia, bądź ściany kaletki i gromadzenia krwi wewnątrz.
3)Ropne zapalenie - płynem w kaletce jest ropa. Zawsze wiąże się z infekcją czy to w przebiegu rany okolicy kaletki czy infekcji pochodzenia krwiopochodnego.

 

Objawy zapalenia to:
1.Powiększenie kaletki - występuje zawsze
2.Ocieplenie okolicy kaletki - zawsze przy ropnym zapaleniu, przy pozostałych także może wystąpić
3.Ból okolicy kaletki - przy jałowym wysięku może nie występować
4.Gorączka - może występować przy ropnym zapaleniu
5.Ograniczenie ruchomości okolicy stawu spowodowane bólem

 

ROZPOZNANIE

Stawia się je na podstawie badania wywiadu, badania fizykalnego oraz badań pomocniczych - w tym przypadku bardzo dobrze wypełnienie i powiększenie ścian kaletki obrazuje USG oraz MR(dłuższy okres oczekiwania na badanie)

CHOROBA ZWYRODNIENIOWA STAWU BARKOWO-OBOJCZYKOWEGO

 

Staw barkowo-obojczykowy jest stawem łączącym obojczyk z łopatką. Sam obojczyk jest natomiast kością która stabilizuje staw barkowy łącząc się drugim końcem z mostkiem, do którego przyczepiają się także żebra. Ten cały układ wraz z licznymi mięśniami oraz więzadłami sprawia iż zakres ruchu w stawie ramiennym jest bardzo duży oraz znosi duże obciążenia. Problem pojawia się w momencie gdy gładka powierzchnia stawowa pomiędzy obojczykiem, a wyrostkiem barkowym przestaje być gładka z powodu powolnego uszkodzenia chrząstki. Dodatkowo wokół stawu tworzą się wyrośla kostne które ograniczają ruch poszczególnych elementów kostnych albo napinają więzadła stabilizujące.

Gdy dochodzi do tarcia poszczególnych elementów pojawia się stan zapalny, a to prowadzi do bólu i ograniczenie bólowego ruchomości.

ROZPOZNANIE

Do postawienia rozpoznania często wystarczy rzetelne badanie fizykalne - określenie pojawiania się bólu przy ruchu w stawie, testach diagnostycznych. Pełne potwierdzenie schorzenia daje wykonanie USG. Pomocny bywa także MR chociaż nie jest konieczny.

 

NAPIĘCIE MIĘŚNI OKOLICY BARKU I KARKU

Okolica barku oraz karku zbudowana jest z wielu elementów wśród których znaczącą role odgrywają mięśnie. To one odpowiadają za ruch barku oraz szyi.

W momencie nadużycia z powodu ciągłej, powtarzalnej pracy bądź nagłego skurczu mięśnia dochodzi do utrwalonego obkurczenia brzuśca mięśniowego co objawia się sztywnością i wzmożonym napięciem oraz bólem. Doskonałym przykładem takiej sytuacji jest kręcz karku.

ROZPOZNANIE

Wystarczy zazwyczaj badanie fizykalne. Inne badania - USG,MR służą wykluczeniu pozostałych patologii, chociaż nie są zazwyczaj potrzebne.

BARK ZAMROŻONY

Jest to schorzenie na temat, którego mamy wiele informacji w jaki sposób przebiega oraz jakiego efektu końcowego można się spodziewać. Problem w tym, iż nie jest znana przyczyna oraz niewiele jesteśmy w chwili obecnej zdziałać celem przyspieszenia powrotu do zdrowia.

Choroba przebiega w kilku etapach:
1.Początkowo dochodzi do stanu zapalnego stawu ramiennego – przekrwienia struktur wewnątrz stawowych – głównie torby stawowej oraz maziówki. Etap ten przebiegu z dużym bólem z ograniczeniem bólowym ruchomości w stawie – w tym momencie najczęściej chory trafia do lekarza.
2.Sztywność stawu – tego momentu dotyczy nazwa schorzenia – po okresie bólu pojawia się bezbolesna sztywność stawu ze znacznym ograniczeniem ruchomości. Ograniczenie to dotyczy nie tylko ruchów czynnych(pacjent je sam wykonuje), ale także i biernych(lekarz za pomocą siły fizycznej bada ruchomość w stawach).
3.Okres powrotu do sprawności – stopniowa poprawa ruchomości w stawie.

Problem z tą jednostką chorobową poza faktem braku uchwytnej przyczyny zewnętrznej oraz braku faktycznego uszkodzenia strukturalnego w stawie, polega na tym, iż powrót do zdrowia trwa najczęściej 1-1,5 roku. Dodatkowo pacjent(co nie jest dziwne), traci zaufanie do lekarza, ponieważ zalecenie odciążenia stawu i zwyczajne oczekiwanie na poprawę nie brzmi dla niego jak nowoczesne leczenie. Często zdarza się, iż na jakimś etapie choroby postanawia zmienić lekarza, bądź udaje się do fizjoterapeuty. W momencie gdy zdarzy się to w 3 okresie choroby dodatkowo traci wiarę w poprzedniego lekarza, ponieważ widzi stopniową poprawę co jest wpisane w chorobę więc i tak by samoistnie nastąpiło.

Gorzej, gdy uda się przekonać lekarza do interwencji chirurgicznej, ponieważ nie wpłynie to w żaden sposób na poprawę jego stanu(brak uszkodzenia strukturalnego), a tylko może go pogorszyć np. rozkrwawiając torbę stawową.

ROZPOZNANIE

Stawiane jest na podstawie wykluczenia innych przyczyn wspomnianych wyżej dolegliwości – w tym przypadku da się jedynie zaobserwować przekrwienie torby stawowej(możliwe uwidocznienie w scyntygrafii).

UCISK NERWU NADŁOPATKOWEGO

Nerwy są strukturami, które przenoszą różne sygnały pomiędzy tkankami, a mózgiem oraz w drugą stronę. Wyróżniamy nerwy czuciowe, dzięki którymi odczuwamy dotyk, ból, temperaturę, czujemy położenie ciała oraz równowagę. Nerwy układy współczulnego i przywspółczulnego, które zawiadują ukrwieniem tkanek i narządów oraz ich działaniem. Nerwy ruchowe, które przenoszą impuls z mózgu do mięśni tak aby chęć ruchu zamieniła się w sam ruch.

Jednym z takich nerwów jest nerw nadłopatkowy, który unerwia ruchowo mięśnie nad i podgrzebieniowy(czasem także obły mniejszy) oraz czuciowo cześć stawu ramiennego oraz staw barkowo-obojczykowy.

 

 

 

Przebieg nerwu nadłopatkowego wraz z przykładową patologią uciskową pod postacią ganglionów

 

 

Nerw ten ma dość nietypowy przebieg ponieważ w pewnym momencie przebiega pod więzadłem zamykającym wcięcie łopatki oraz okrąża grzebień łopatki.

Patologia tego nerwu jest rzadka jednak może do niej dojść w przypadku:
1.wyrośli kostnych
2.nagłego przerostu mięśni - zbyt intensywny trening, przyjmowania sterydów
3.urazu okolicy nerwu
4.przeciążania tej okolicy u osób które wykonują ruchy nad głową np. siatkarze
Nerw jest wtedy uciśnięty co prowadzi do osłabienia jego funkcji.

Objawami, które prezentują chorzy są:
1.osłabienie mięśni, które unerwia - słabsza rotacja ramienia na zewnątrz z odwiedzeniem
2.zanik mięśni - przy trwałym dużym ucisku
3.ból okolicy unerwianej

 

ROZPOZNANIE

Stawiane jest na podstawie wywiadu, badania fizykalnego oraz testów diagnostycznych. Celem potwierdzenia ucisku i jego miejsca warto także wykonać MR.

ŁOKIEĆ GOLFISTY I TENISISTY

Schorzenie wbrew nazwie dotyka nie tylko sportowców. Co więcej znacznie częściej występuje u osób, które ze sportem nie maja na co dzień do czynienia np
-na taśmie montażowej
-w magazynie/ sklepie przy wykładaniu towarów
-fryzjer itd.

Ból pojawia się na wysokości łokcia w okolicy bocznej(łokieć tenisisty) bądź przyśrodkowej(łokieć golfisty) ramienia.

Choroba rozwija się najczęściej w paru etapach:
1.Początkowo ból pojawia się podczas pracy znikając w trakcie odpoczynku - dotyczy okolicy łokcia
2.Później ból nie ustępuje po pracy - nieprzyjemne uczucie pojawią się najpierw przy pewnych ruchach - odwracania i nawracaniu ręki
3.Następnie ból występuje cały czas nasilając się dodatkowo w określonych sytuacjach
*mniej więcej od 2 etapu ból może promieniować także do palców ręki i nadgarstka imitując inne schorzenia np - zespól cieśni nadgarstka, choroba deQuerveina

 

NA CZYM POLEGA CHOROBA:

Przyczyną schorzenia jest ciągłe przeciążenie ścięgien przyczepiających się do nadkłykcia przyśrodkowego(łokieć golfisty) bądź bocznego(łokieć tenisisty). Dobrze charakter nadużywania określonej grupy mięśni tłumaczą nazwy schorzeń związane z uprawianym sportem. W przypadku gry w golfa najczęstszym ruchem przy użyciu kija golfowego jest nawrócenie przedramienia i zgięcie nadgarstka - pracują tutaj zginacze nadgarstka i nawracacze łokcia, które przyczepiają się do nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej. W przypadku gry w tenisa częstych ruchem jest Backhand - dochodzi do wyprostu, odwrócenia łokcia i wyprostu nadgarstka - pracują tutaj prostowniki nadgarstka i odwracacze, które przyczepiają się do nadkłykcia bocznego kości ramiennej.

 

Oczywiście nie trzeba uprawiać tych raczej niecodziennych sportów, żeby mieć objawy tej choroby, co więcej częściej występuje ona w przypadkach wymieniowych wcześniej sytuacji ciągłych powtarzających się ruchów.

 

 

 

ROZPOZNANIE:

Stawia się je na podstawie wywiadu, badania fizykalnego - największa wartość oraz badań dodatkowych: USG, MR - przy zaawansowanym procesie widoczna jest przebudowa tkanki ścięgien: zwłóknienie, wysięk, ścieńczenie ścięgna.

W badaniu fizykalnym ból może pojawiać się przy:

1.Ucisku określonej okolicy łokcia
2.Wykonywaniu określonych ruchów, nadgarstka i łokcia
3.Testach oporowych np. test Thomsona

ZESPÓŁ ROWKA NERWU ŁOKCIOWEGO

Jeśli występują u Ciebie jedne z poniższych objawów jest wysoce prawdopodobne, iż chorujesz na zespół cieśni nadgarstka:

-Drętwienie palców ręki od bocznej części palca IV poprzez cały V palec, bądź powierzchni dłoniowej ręki
-Ból okolic jak wyżej
-Ból budzący w nocy, gdzie ulgę przynosi wyprostowanie łokcia
-Trudności z chwytem przedmiotów(z powodu drętwienia, bólu bądź braku czucia) bądź wypuszczanie przedmiotów z rąk
-Zanik mięśni ręki(ręka staje się jak gdyby szczuplejsza)

NA CZYM POLEGA CHOROBA:

Każda część ludzkiego ciała zaopatrzona jest czucia przez określone nerwy pochodzące z ośrodkowego układy nerwowego (mózgu). W tym przypadku palce jak wyżej oraz fragment przedramienia od łokcia do ręki unerwione są czuciowo przez nerw łokciowy, który wędruje z wysokości kręgosłupa szyjnego przez bark, łokieć oraz nadgarstek do ręki. Problem pojawia się gdy nerw przechodzący przez łokieć w tzw rowku nerwu łokciowego ulega uciśnięciu z jakiegoś powodu.

 

Gdy dochodzi do ucisku nerwu następuje zwolnienie przepływy impulsów w jego wnętrzu oraz pogorszenie unaczynienia(dlatego z czasem dolegliwości nasilają się) co może prowadzić do postępującego uszkodzenia.

Najczęstsze przyczyna ucisku nerwu łokciowego na poziomie łokcia:
1.Przeciążenie związane z pracą - praca fizyczna, na taśmie produkcyjnej, praca biurowa, przy komputerze, praca precyzyjna - przebywanie w pozycji ze zgiętymi łokciami
2.Uraz w tym złamanie kości okolicy łokcia(wynaczynienie krwi i ucisk nerwu)
3.Miejscowy stan zapalny
4.Puchnięcie tkanek - choroba reumatyczna, okres ciąży

Rozpoznanie problemu stawia się na podstawie objawów klinicznych, testów diagnostycznych (Tinela). Obecnie także złotym standardem diagnostycznych jest badanie EMG - sprawdza przepływ impulsów elektrycznych w nerwie oraz ocenie czy ten przepływ jest zwolniony, a jeśli tak to na jakim poziomie - może się okazać, że blokada(ucisk) występuje na nadgarstka bądź kręgosłupa szyjnego.

 

ZAPALENIE KALETEK ŁOKCIA

Kaletkę można opisać jako niewielka przestrzeń złożona z dwóch przylegających do siebie ścian, pomiędzy którymi zachodzi ruch ślizgowy, zmniejszając kontakt elementów kostnych, bądź ścięgnistych miedzy sobą. W normalnej sytuacji ściany te są widoczne jedynie w czułych badaniach(a i jak są wtedy bardzo cienkie) i przylegają całkowicie do siebie.

W obrębie łokcia istnieje parę kaletek, z których problem w 99% dotyczy kaletki wyrostka łokciowego

Problem pojawia się w momencie gdy, dochodzi do stanu zapalnego w obrębie kaletki, pogrubienia ścian i nadprodukcji płynu - przybiera wtedy postać worka z płynem.

Rodzaje zapaleń kaletek można podzielić na 3, co dosyć dobrze tłumaczy samą etiologie:
1)Zapalenie z jałowym wysiękiem - płyn który powstaje w kaletce jest przejrzysty
Przyczynami takiego zapalenia może być przewlekłe drażnienie kaletki, choroba o podłożu reumatologicznym, dna moczanowa
2)Zapalenie z krwistym wysiękiem - płynem w kaletce jest krew
Przyczyną zawsze jest uraz - dochodzi do uszkodzenia naczynia, bądź ściany kaletki i gromadzenia krwi wewnątrz.
3)Ropne zapalenie - płynem w kaletce jest ropa
Zawsze wiąże się z infekcją czy to w przebiegu rany okolicy kaletki czy infekcji pochodzenia krwiopochodnego.

 

 

Zapalenie kaletki łokciowej z zaczerwieniem i ociepleniem -

może przejść w ropne zapalenie

 

Objawy zapalenia to:

1.Powiększenie kaletki - występuje zawsze
2.Ocieplenie okolicy kaletki - zawsze przy ropnym zapaleniu, przy pozostałych także może wystąpić
3.Ból okolicy kaletki - przy jałowym wysięku może nie występować
4.Gorączka - może występować przy ropnym zapaleniu
5.Ograniczenie ruchomości okolicy stawu spowodowane bólem

TENDINOPATIA MIĘŚNIA TRÓJGŁOWEGO

Mięsień trójgłowy ramienia jest jedynym mięśniem, który odpowiada za czynny wyprost stawu łokciowego.
Ja sama nazwa wskazuje składa się z trzech części(brzuśców)które w części bliższej przyczepiają się do panewki łopatki oraz kości ramiennej, natomiast w części dalszej łączą się w jedno ścięgno przyczepiające się do wyrostka łokciowego kości łokciowej.

 

 

 

1.Czerwony - zwapnienie w miejscu przyczepu ścięgna mięśnia trójgłowego ramienia

U niektórych osób w wyniku stałego podrażnienia(używania) mięśnia - wyprost łokcia w obciążeniu- dochodzi do miejscowego zapalenia. Może ona z kolei powodować:
1.osłabienie struktury ścięgna
2.zwapnienia w miejscu przyczepu ścięgna do kości
3.ból, który występuje przy ucisku i podczas pracy mięśni trójgłowego

Rozpoznanie stawia się na podstawie badania fizykalnego oraz badań dodatkowych - RTG oraz USG. W większości przypadków wykonywanie TK i MR nie jest wymagane aby potwierdzić przyczynę dolegliwości.

CHOROBA ZWYRODNIENIOWA STAWU ŁOKCIOWEGO

Staw łokciowy jest bardzo ciekawy ze względu na mechanikę ruchu. Składa się z kości ramiennej po której to bloczku porusza się w zakresie zgięcia i wyprostu kość łokciowa oraz z kości promieniowej. Jej część bliższa ślizga się w stawie łokciowym w bardzo ciekawy sposób. Nie dość, że zgina się oraz prostuje razem kością łokciową to obraca się na główce kości ramiennej. Dodatkowo łączy się z kością łokciową za pomocą więzadła obrączkowatego.

Problem może się pojawić w momencie gdy dochodzi do zaburzenia struktury któregoś elementu stawu. Jeśli pojawia się wyrośla może dochodzić do problemu podczas ruchu obrotowego kości promieniowej z powodu podrażnienia a nawet uszkodzenia więzadła obrączkowatego. Jeśli wyrośla pojawia się na kości łokciowej może dochodzić do ograniczenia zgięcia bądź wyprostu w stawie. Dodatkowo uszkodzenie chrząstki zapewniającej gładka powierzchnie kości promieniowej i łokciowej oraz kości ramiennej może powodować ból.

Przyczyną powstawania powyższych zmian mógł być uraz w przeszłości - nierozpoznane złamanie głowy kości promieniowej , zwichniecie w stawie ze złamaniem wyrostka dziobiastego- bądź powtarzalna praca przez wiele lat.

 

 

ROZPOZNANIE

Stawi się je na podstawie badania klinicznego - ból palpacyjny okolicy głowy kości promieniowej, oraz ból podczas ruchu w stawie łokciowym. Niezbędne są także badanie RTG oraz USG aby wykluczyć bądź potwierdzić inna patologię. Schorzenie należy różnicować z tzn. łokciem tenisisty ze względu na podobną lokalizację bólu - gdy dotyczy głowy kości promieniowej.

 Fairfield House Berneslai Close Off Churchfield Barnsley S70 2FL GB

Pustecka 20, 54-011 Wrocław Polska

W przypadku zagrożeń zagrażających       życiu          Zadzwoń pod 112
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now